Thursday, June 22, 2006

ஆம்ly Vs பொம்ly

பொம்பளை பொம்பளைதான்


ஆம்பிளை ஆம்பிளைதான் !





வேறென்ன சொல்ல கெடக்கு !

Thursday, June 15, 2006

மறக்கமுடியுமா ?

அதைய மறந்தா இப்படித்தான்



நான் படிச்தெல்லாம் சின்ன சின்ன ஊர்லதான். அங்கேல்லாம் எங்கே கான்வெண்ட் இருக்கு? நமக்கெல்லாம் காண்வெண்ட் கவர்மெண்ட் ஸ்கூல்தான். அதுலயும் பாய்ஸ் ஸ்கூல் கேர்ள்ஸ் ஸ்கூலுன்னு பிரிச்சி போட்டுருவாங்க. அத்தி பூத்த மாதிரி எப்போவாச்சும் சில பேதை பெதும்பை பெரிளம் பெண்ணுங்கன்னு கண்ணுல படரது உண்டு. அங்கேயெல்லாம் சென்னை மாதிரி இல்லை. பொண்ணப்பார்த்தாலே போதும் காதலிக்கறான்னு முத்திரை குத்தி பர்ஸ்ட் நைட் வரைக்கும் பசங்க வாயாலயே குடித்தனம் பண்ண வச்சிருவாங்க. பசங்க கூட இருந்தா கொஞ்சம் பகிரங்கமா ஜொள்ள முடியாது.

பள்ளிகூடத்திலே எங்க சட்டை பார்த்தீங்கன்னா பேண்ட்டை விட்டு வெளியில தான் இருக்கும். சர்ட்டை பேண்ட்டுக்குள்ள விட்டு ‘இன்’ பண்ணுனா போதும் எதோ நம்மளைய லண்டன்ல இருந்து அப்படியே இறங்கி ஸ்கூலுக்குள்ளே நொழஞ்சிட்ட மாதிரி பார்த்தி பசங்க ஒதுங்கீடுவாங்க. அதெல்லாம் கான்வெண்ட் கலாச்சாரம். தவிர ஸ்கூலுக்குள்ள அப்படியும் சில ‘இன் பண்ணிகிட்டு சுத்திகிட்டு இருக்கர பசங்க சாயங்கால நேரத்திலே கேர்ஸ் ஸ்கூல் பக்கமா ஒதுங்கற கேஸா இருப்பானுக.

இதுனால வேற ‘இன்’ பண்ணணும்னு உள்ளூர ஆசை இருந்தாலும் இந்த இமேஜை நெனச்சும் இன்னும் சில கவலைகளினாலும் ஊர்ல என் ‘இன்’ பண்ணணுங்கர ஆசை நிராசையா போச்சு. இதுலே வீட்டுல எங்கப்பாருக்கெல்லாம் நம்ம ட்ரெஸ்ஸிங்கைப் பார்த்து ஒரே கவலை. என்னடா பாண்டி கொஞ்சம் ‘நீட்’டா ட்ரெஸ் பண்ணிக்கோடா. இப்படி இருக்கியேன்னு தன் ஆதங்கத்தை அப்பப்போ வெளிப்படுத்துவார்.

ஒருவழியா சென்னைக்கு படிக்க வந்தாச்சு. அப்பாவோட இந்த ஆசையவாச்சும் நிறைவேத்தலாம்னு ஆரம்பத்திலேயே மங்கம்மா சபதம் போட்டேன். அப்பாருக்கு நான் அரியர்ஸே இல்லாம பாஸாகணும்ங்கற பேராசையெல்லாம் கூட இருந்துச்சு. தகுதிக்கு மீறி ஆசைப்படலாமா சொல்லுங்க? சரி தந்தை சொல் மிக்க மந்திரமில்லைங்கறதை அட்லீஸ்ட் இதுலயாச்சும் கடைபிடிப்பமேன்னு ‘இன்’ பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

முதல் வருட முடிவில் வீட்டிற்கு போனப்போ வீடென்னா ஊரே தெகச்சு போச்சு என் ‘ட்ரெஸிங் சென்ஸ்ஸ’ப் பார்த்து. அப்பாரு மொகத்திலே பெருமை பார்க்கனுமே. சரி பையன் ட்ரெஸ் விசயத்திலே தேறிட்டான். அப்படியே படிப்பிலேயும் கவனத்தை திருப்பச்சொல்லுன்னு தாயார்கிட்ட ஒரு ‘பிட்டை’ போட்டார். நமக்குத்தான் அதெல்லாம் காதிலேயே ஏறாதே !

சரி சரி போதும் நம்ம புராணம்.சிந்துவப் பத்தி சொல்லலேன்னா எனக்கு அடுத்த ஏழு ஜென்மத்துக்கு நரகம் தான். சிந்துவை நான் முதன் முதலா பார்த்தது எங்க காலேஜ் காரிடாரிலே. சிந்து ஒரு இடத்தை க்ராஸ் பண்ணிணா போதும் அப்புறம் அந்த வழியா நடக்கறவங்க கொஞ்சம் கவனமா இருக்கனும் இல்லையின்ன வழுக்கி விழுந்து சில்லரை பொறுக்க வேண்டியதுதான். ஏன்னு கேட்கிறீங்களா ? வேறென்ன லெக்சர்ல இருந்து ஸ்டூடெண்ட் வரைக்கும் விடற ஜொள்ளுதான் ! யாரிந்தப் பொண்ணுன்னு நானும் என் டேட்டாபேஸ்ல தேடிப்பார்த்தும் சிக்கலை. சரி கம்யூட்டர் லேப் வேற இருக்கு அதைய முடிச்சிட்டு மொதோவேலையா இதையப் பார்க்க வேண்டியதுதான்னு முடிவு செஞ்சுகிட்டேன்.

நமக்குத்தான் தமிழ்நாட்டை தாண்டுனா மனுசங்க லாங்குவேஜே புரிய மாட்டீங்குது. இதுலே மெஷின் லாங்குவேஜ் வேற ! ரொம்ப அலுத்துகிட்டே லேப்புக்கு போனோம். அவுட்புட்டை காட்டுனாத்தான் ஆச்சுன்னு அங்க இருக்குற லெக்சரர் பண்ற அழிச்சாட்டியம் இருக்குதே?? ஏதாச்சும் இன்புட் இருந்தாதானே ? தெரிஞ்சா காட்டமாட்டமா? என்ன பண்றது அக்கம் பக்கம் பாரடா பாண்டி ராசான்னு ஒப்பேத்தவேண்டியதுதான்னு நெனச்சுகிட்டே ‘லேப்’ குள்ள போனா ஒரு இன்பியலான காட்சி !! சிந்து அங்கே லேப்பில் !! அதுவும் எங்க லெக்சரர் கூட ஏதோ பேசிகிட்டு இருந்தா ! பாவம் அவளுக்கும் அவுட்புட் வரலையோ என்னவோ !

“பாய்ஸ் ! இவங்க பேர் சிந்து . இவங்கதான் உங்க ‘லேப் இன்ஸ்ரக்ட்டர்’ ஏதாசும் ப்ரோக்ராம் சம்பந்தமா சந்தேகம் இருந்தா கேட்டுக்கலாம்! “ ஒரே நேரத்தில் அதிர்ச்சியும் இன்பமும் !! என்னடா இது ஸ்டூடண்டுன்னு நெனச்சமே !! நமக்கு ஒண்ணும் தெரியாதுன்ன மதிக்க மாட்டாளே ! வேற வழியே இல்லை சிந்துவுக்கு முன்னாடி நம்ம மானம் போய்டகூடாது. முடிவெடுத்தேன். சிந்துவுக்கு ரொம்ப தங்கமான மனசு ( நெசமாத்தான் ) எந்த சந்தேகம்னாலும் உண்டனே க்ளீயர் செஞ்சா.

நமக்குத்தான் டவுட்டே வராதே. ஏதாச்சும் தெரிஞ்சாதானே ! எல்லாரும் Flow Chart வச்சுகிட்டு அல்லாடிகிட்டு இருந்தா நான் சிந்துவொட Flow லேப்பில் எங்க இருக்குன்னு அல்லாடிக்கிட்டு இருந்தேன். இப்படியே விட்டா சரிப்படாது. ஏதாச்சும் ‘டவுட்டு’ ன்னாதானே சிந்து கிட்டே பேசமுடியும். கஷ்டப்பட்டு ஒருவாரம் ப்ரோக்ராம் கத்துகிட்டு சிந்து கிட்டே கேட்கறதுக்காக வண்டி வண்டியா டவுடோடே போனேன்.

நான் கேட்ட வரலாற்று சிறப்பு மிக்க டவுட்டுகளைக் கேட்ட சிந்து இரண்டே வரிகளில் பதில் சொல்லித் தீர்த்துவிட்டு போனாள். ‘ ச்சே! என்ன இது ஒரு வாரம் ப்ரிபேர் பண்ணுனது வேஸ்ட் ஆகிபோச்சே! எப்போடா கம்ப்யூட்டர் லேப் வரும்ன்னு பசங்க எல்லாரும் தவம் இருக்க ஆரம்பிச்சிட்டோம். கம்ப்யூட்ட்ர் லேப்புன்னாலே காத தூரம் ஓடுர பசங்க கூட லேப் 2 மணிக்கின்னா 1 மணிக்கே போய் உட்கார ஆரம்பிச்சிட்டாணுங்க!

“ மாப்ளே இப்படியெல்லாம் சப்பைத்தனமா சந்தேகம் கேட்டா எப்படி? சும்மா நச்சுன்னு அவ பதிலே சொல்ல முடியாத மாதிரி டவுட் கேளுடா. நீ கேட்கற கேள்விலயே உன் முகம் சும்மா பச்சக்குன்னு ஒட்டிக்கணும் ! அப்படியொரு டவுட் எடுத்து வுடுடா !! “ என் நலம் விரும்பி தோழன் துரைசிங்கம் சொன்னதையே வேத வாக்காகக் கொண்டு சந்தேகத்தை தேடி ஓடினேன் ஓடினேன் வாழ்க்கையில் இதுவரை எட்டிப்பார்த்திராத கல்லூரி லைப்ரரி வரை ஓடினேன். ஒருவழியாக சிலபல டவுட்டுகளை வெற்றிகரமாக கண்டுபிடித்தேன்.

ஒகே அடுத்தது action தான் ! மத்தியானம் பசங்க எல்லாம் லேப்புக்கு போக ஆரம்பிச்சானுங்க. ‘டேய் துரை அப்படியே போய்கிட்டு இரு நான் பாத்ரூம் போய்ட்டு வாரேன் என்ன ? ‘ ‘சீக்கிரம் வாடான்னு’ சொல்லிட்டு ஓடினான். எல்லாரோடையும் போனா பத்தோடு பதினொன்னு! கொஞ்சம் லேட்டா போனாத்தான் நநன் லேட்டஸ்டா தெரிவேன். என் ஐடியாவை நினைத்து நானே என்னை பாராட்டித் தள்ளினேன்.

எல்லாரும் போய்ட்டானுங்க போல ! ஒரு பயலையும் வழியிலே காணோம்.இதோ லேப் தெரிகிறது. லேப்டாப் போல சிக்கென்று என் சிந்து. என்னை கவனித்துவிட்டாள் !! என்னப் பார்த்ததுமே அவள் முகத்தில் ஒரு இனம் புரியாத உணர்ச்சி. “ கமான் பாண்டி ஒர்க் அவுட் ஆகிடும் போல இருக்கே !! “ நேரா அவள் டேபிளுக்கே போய் டவுட் கேட்டுற வேண்டியதுதான். பசங்க எல்லாம் ஏதோ பில்கேட்ஸுக்கே கோடிங் கத்துத்ர்ற ரேஞ்சுல எதையோ தட்டிகிட்டு இருந்தானுக.

என்னையவே பார்த்துகிட்டு இருக்காளே !! எங்கோ மனம் பறந்தது. அருகில் சென்றவுடன் சிந்துவின் பார்வையில் ஒரு தவிப்பு. நான் என் சந்தேகங்களை எடுத்து விட ஆரம்பித்தேன். சிந்து ஏதோ என்னிடம் சொல்ல வந்த மாதிரி தெரிந்தது. விடலையே ! இப்போதே முழுசையும் கேட்டுடணும் இல்லேண்ணா எனக்கு மறந்து போச்சின்னா?? ஒருவழியாக கேட்டு முடித்துவிட்டு சிந்துவைப் பார்த்தேன்.

யெஸ் அவள் முகத்தில் குழப்பம். இதைத்தான் எதிர் பார்த்தேன். தெரியலைன்னு சொல்லப் போறா இல்லை ரெபர் பண்ணிட்டு சொல்றென்னு சொல்லப் போறா !! எம் முகத்தில் பெருமிதம் ததும்பி வழிந்தது. “பாண்டி நான் ஒன்னு சொன்னா தப்பா நெனச்சிக்க மாட்டீங்களே?” “ நோ நோ மேம்! “ நீங்க உங்க பேண்ட் ஸிப்பை போடலைன்னு நெனைக்கிறேன் ! “ ஆயிரம் போக்ராண் குண்டு என் மனதில் . என் கண்முன்னே என் மானம் ஸிப் வழியாக போய்டுச்சே!! டேய் என் முகம் கண்டிப்பா அவளுக்கு நெனப்புல வரும் ஆனா அது நான் கேட்ட கேள்வியினால இல்லே !!! யாராச்சும் ஒரு நாலு முழக் கயிரு கொடுங்கப்பூ அப்படியே தொங்கலாம் போல இருக்கே !!! இதப்போயி எப்படி மறந்தேன் ! இப்போ நெனச்சாலும் காலெல்லாம் நடுங்குது !

Monday, June 05, 2006

மதுமிதாவுக்காக நானும் ஜொள்றேன் !!

பாண்டி டான்ஸ்


வலைப்பதிவர் பெயர்: ஜொள்ளுப் பாண்டி

வலைப்பூ பெயர்: ஜொள்ளுப்பேட்டை

சுட்டி(URL) : http://jollupet.blogspot.com/

ஊர் : சென்னை

நாடு: இந்தியா

வலைப்பூ அறிமுகம் செய்தவர்: வலையிலே அப்படியே மேஞ்சுகிட்டு இருக்கறப்போதான் இந்த மேய்ச்சல் மைதானத்தை கண்டுபிடிச்சேன்

முதல் பதிவு ஆரம்பித்த நாள் வருடம்: காதலர் மாதம் 2006

இது எத்தனையாவது பதிவு: குவாட்டருக்கு நாலு கம்மி

இப்பதிவின் சுட்டி(URL): http://jollupet.blogspot.com/2006/06/blog-post.html

வலைப்பூ ஏன் ஆரம்பித்தீர்கள்: நான் விட்ட ஜொள்ளு பெறுக இவ்வையகம் !

சந்தித்த அனுபவங்கள்: ஒண்ணா ரெண்டா ஒருநாளையிலே சொல்ல முடியுமா ??

பெற்ற நண்பர்கள்: ஏராளம்

கற்றவை: வாய் ஜொள் அளவு !!

எழுத்தில் கிடைத்த சுதந்திரம்: கொஞ்சமா நஞ்சமா ?

இனி செய்ய நினைப்பவை: இனி என்ன எப்பவுமே என் பணி ... என் பேர் சொல்லும் :-)

உங்களைப் பற்றிய முழுமையான குறிப்பு: கொஞ்சம் ஜொள்ளு கொஞ்சம் லொள்ளு கலந்து செய்த கலவை நான் ! வெளியே ஜொள்ளு உள்ளே லொள்ளு விளக்க முடியா கவிதை நான் !

இன்னும் நீங்கள் நினைக்கும் ஒன்றைச் சேர்க்கலாம்: யாவரும் இன்புற்றிருக்க வேண்டியதேயன்றி வேறொன்றும் அறியேன் பராபரனே !!